مریخ پیمای "کنجکاوی" اوج می‌گیرد.

 

26 نوامبر 2011:  در 26 نوامبر، ناسا با راه اندازی آزمایشگاه علوم مریخ که مریخ پیمای "کنجکاوی" را که در ابعاد یک ماشین بود حمل می‌کرد، یک ماموریت تاریخی را به مریخ آغاز نمود.

چارلز بولدن، مدیر ناسا، می‌گوید: این پیشرفته‌ترین آزمایشگاه علمی است که تاکنون به مریخ فرستاده شده است و نکات مهمی را در رابطه با مریخ برای ما روشن خواهد ساخت.

در این ماموریت از تکنولوژی دقیق فرود و یک جرثقیل هوایی مخصوص فرود استفاده می‌شود تا در 6 آگوست 2012 "کنجکاوی" نزدیک به یک کوهستان در حفره‌ی گِیل فرود آید. در ماموریت دوساله‌ی اولیه‌اش، مریخ پیما در جستجوی این نکته خواهد بود که آیا این ناحیه تاکنون شرایط زیست و نمو حیات میکروبی و ترکیبات شیمیایی مورد نیاز برای حیات را داشته است؟.

راکت Atlas V (راکت حامل مریخ پیما) ابتدا مریخ پیما را به مدار زمین پرتاب کرده و سپس با استفاده از انفجار مرحله‌ی‌ بعدی، آن را از مدار زمین رهسپار سفر 352 میلیون مایلی‌اش به مریخ نمود. مانورهای تصحیح مداری اولیه‌ در مدت 2 هفته به انجام خواهد رسید، سپس چک‌های ابزاری در هفته‌های بعدی انجام شده و با مراحل آمادگی فرود بر سطح مریخ و انجام ماموریت بر روی سطح سیاره ادامه خواهد یافت.

اهداف جاه‌طلبانه‌ی "کنجکاوی" با مریخ‌پیماهای اولیه بسیار متفاوت است. این مریخ پیما در انتهای بازوی روبوتیک خود از یک مته و ابزار خاک برداری برای جمع آوری خاک و نمونه‌های پودری از داخل تخته سنگ ها استفاده کرده و سپس این نمونه ها را غربال و دسته بندی نموده و در آزمایشگاه سیاری که همراه مریخ پیما است قرار می‌دهد. "کنجکاوی" حامل 10 ابزار علمی مختلف با جرمی 15 بار بیشتر از ابزار حمل شده توسط مریخ پیماهای "روح" و "فرصت" است. برخی از این ابزار، اولین ابزار به کار رفته از آن نوع در مریخ هستند؛ به عنوان مثال، ابزار گداخت لیزری برای بررسی ترکیب عناصر صخره‌های قرار گرفته در فواصل و ابزار پراش اشعه‌ی ایکس که به منظور تعیین قطعی مواد معدنی در نمونه‌های پودری به کار برده می‌شود.

برای حمل و به کارگیری ابزار عملی، طول "کنجکاوی" دومرتبه بلندتر و مریخ‌پیما 5 بار سنگین تر از مریخ پیماهای "روح" و "فرصت" طراحی شده است. به سبب جرم یک تنی‌اش، "کنجکاوی" سنگین تر از آن است که مانند مریخ پیماهای قبلی از کیسه‌های هوای ضربه گیر فرود کمک گیرد. قسمتی از فضاپیمای آزمایشگاه علوم مریخ یک مرحله‌ی فرودآوردنده است که از موتورهای جت مدد می‌گیرد. این مرحله، مریخ پیما را در حدود دلخواه فرود آورده و ضمن آن موتورهای جت سرعت فرود را کنترل خواهند کرد.

محل فرود در نظر گرفته شده، این امکان را به کنجکاوی می‌دهد که به لایه‌هایی از کوهستان داخل حفره‌ی گِیل دسترسی داشته باشد که در بررسی های مداری مشخص شده است حاوی رس و کانی‌های سولفاته در لایه‌های زیرین هستند که حاکی از وجود رطوبت در گذشته‌ی این محل است.

پیش از باز شدن چترهای فرود، دقت مانورهای فرود ضمن پرواز فضاپیما در اتمسفر مریخ باعث می‌شود گِیل یک هدف امن برای اولین بار باشد. نوآوری‌های صورت گرفته جهت فرود یک فضاپیمای سنگین با دقت بالا، از گام‌های تکنولوژیک مورد نیاز جهت اعزام انسان به مریخ می‌باشد که در این پروژه صورت گرفته است. علاوه بر این "کنجکاوی" ابزار مورد نیاز برای ثبت تشعشعات محیطی مریخ را به همراه دارد که اطلاعات مهمی را جهت طراحی ماموریت‌های اعزام انسان در اختیار می گذارد که سلامت فضانوردان را حفظ خواهد کرد.

 

http://science.nasa.gov/science-news/science-at-nasa/2011/26nov_msllaunch/